13-07-2007 - Soorten dolfijnen
Er zijn veel verschillende dolfijnen, wel 35 soorten. Ik heb er een paar dolfijnen uitgekozen om over te vertellen. Allereerst de gewone dolfijn:
De gewone dolfijn is waarschijnlijk de meest bekende soort dolfijn, op de tuimelaar na.
Kenmerken
De gewone dolfijn kan een snelheid van ruim 50 kilometer per uur halen. Doordat deze dolfijn zo'n uitmuntende zwemmer is, heeft de gewone dolfijn haast geen vijanden: deze dolfijn kan zelfs de gevreesde orka's te snel af zijn. De soort komt in vrijwel alle gematigde en warme zeeën ter wereld voor. De gewone dolfijn is te herkennen aan zijn slanke lichaam en smalle snavel, kleuren variëren van een donkerbruine tot zwarte rug en een witte buik. Vaak zijn er ook nog grijze of geelbruine strepen aan de zijkanten te herkennen. De gewone dolfijn is zo'n 1,5 tot 2,6 meter lang en weegt rond de 75 kilogram.
De gewone dolfijnen danken hun populariteit wellicht aan het feit dat ze gewoon zijn met boten mee te zwemmen en aan hun speelse karakter. Hun neiging naar gezelschap komt ook goed tot uiting in de grote groepen waarin dit dier zich vaak manifesteert. Groepen bestaan vaak uit tussen de tien tot vijfhonderd gewone dolfijnen.
Het speelse karakter van dit dier en de vriendelijke houding naar mensen toe wekt wellicht de indruk dat deze dolfijn ook goed in gevangenschap te bestuderen zou zijn. Dit is echter niet het geval, de gewone dolfijn past zich veel slechter aan de zulke omstandigheden aan dan vele andere dolfijnsoorten.

Zo ziet een gewone dolfijn eruit.
En dan wil ik nu iets uitgebreider vertellen over de tuimelaar:
De tuimelaar is een grijze dolfijn, met een duidelijke snuit. De wittige onderkaak is net iets langer dan de bovenkaak. De tuimelaar heeft een sigaarvormig lichaam met een slank staartstuk, spitse flippers, grijze bovendelen en een witte buik. Wereldwijd is het een veel voorkomende dolfijnensoort. De tuimelaars die langs de Nederlandse en Belgische kust gevonden werden, varieerden in lengte van 110 cm tot 380 cm. De gemiddelde lengte bedroeg 270 cm. De kleinste exemplaren, zogenaamde ‘neonaten’ (pas geboren individuen van minder dan 140 cm), spoelden tussen mei en september aan. De tuimelaars van de Noordzee zijn over het algemeen nogal zwaar gebouwde dieren, veel robuuster dan hun tropische soortgenoten. Hij scoort ongetwijfeld hoog in discussies over intelligente dieren. Dit o.a. op basis van zijn prestaties in dolfinaria, de inzet bij verschillende marines én de resultaten, gevonden bij wetenschappelijk onderzoek. De televisiedolfijn Flipper was ook een tuimelaar.
Kenmerken
Tuimelaars zijn sociale dolfijnen die meestal in groepen worden gezien. De normale groepsgrootte schommelt tussen de 5 en 20 exemplaren, maar soms worden aanmerkelijk grotere samenscholingen gezien tijdens de trek of bij drijfjachten. Voor onderlinge communicatie hebben ze een heel scala aan geluiden ontwikkeld. Of men van een taal mag spreken is onduidelijk. Met behulp van hun onderwater radar, de sonar kunnen ze zich ook in troebel water uitstekend oriënteren of hun prooi, voornamelijk vis, opsporen.
De tuimelaar heeft een bijzondere manier van slapen: hij slaapt met één hersenhelft tegelijk. Zo kan de ene hersenhelft rusten, terwijl de andere bij bewustzijn blijft. Zo zorgt hij dat hij niet verdrinkt in zijn slaap, hij moet immers aan de oppervlakte blijven om lucht te kunnen halen. Deze manier van slapen is ook een bescherming tegen vijanden onder water.
Dolfijnen worden onder water geboren, de staart komt het eerst (stuitligging).
Gepost door: mariet op 13-07-2007 om 09:44
|